|
|
Anılarımın Kar Küresi
elimden düşerken anılarımın kar küresi
ağır ve rahvan yürür atım, iner kalkar terkisi
zaman denilen bu atın yoktur seyisi
sadece bir binici ve elinde kar küresi
gidiyorum yolda, hayat meselesi
bir iskele çıkıyor sislerin arasından
bir kızıllık yarıp gelir karanlıktan
adamın biri duruyor umarsız hayattan
pos bıyıkları altında bir sigara,
anladım şapkasındaki yıldızdan,
O, iskele bekçisi
aheste çeker dumanı içine iskele bekçisi
gelir yanaşır geleceğin gemisi
çımacı atar halatı bağlar geçmişle geleceği
bugünü yakalarken koyverir dumanı bekçi
dumanın içinde yüzler, gelecekten umutsuz geçmişi unutan
at bindi sandala, binicisi onu tutsa da
kim sürüyor kim dinliyor belli değil
elimde anılarımın kar küresi, titriyor ellerim
düşüyor anılarım, zaman bugünde dururken
dönmez at, gider durur başı mağrur
pişmanlığı binicisini vurur.
elimden düşerken anılarımın kar küresi
ağır ve rahvan yürür atım, iner kalkar terkisi
hep ileri, hep geleceğe
çeviremezsin gerisin geri, inat yapar gibi adeta
bıraktım kendimi bu yolun akışına |
|
Ana Sayfa
