Bir zamanlar her şeyden sürekli, şikayet eden,hayatın ne kadar berbat olduğundan yakınan bir kı­z vardı­.

Hayat, ona göre, çok karmaşık ve sürekli savaşmaktan, mücadele etmekten yorulmuştu. Bir problemi çözer çözmez, bir yenisi çıkıyordu karsısına.

Yine kızın bu yakınmaları karsısında, mesleği aşçılık olan babası ona bir hayat dersi vermeye niyetlendi.

Bir gün onu mutfağa götürdü üç ayrı cezveyi suyla doldurdu ve ateşin

üzerine koydu. Cezvelerdeki sular kaynamaya başlayınca, bir cezveye bir

patates, diğerine bir yumurta, sonuncusuna da kahve çekirdeklerini

koydu.. Daha sonra kızına tek kelime etmeden, beklemeye başladı

Kızıda hiçbir şey anlamadı, bu faaliyeti seyrediyor ve sonunda

karsIlaşacağı şeyi görmeyi bekliyordu.

Ama o kadar sabırsızdı ki, sızlanmaya ve daha ne kadar bekleyeceklerini sormaya başladı. Babası onun bu ısrarlı sorularına cevap vermedi. Yirmi dakika sonra, adam, cezvelerin altındaki ateşi

kapattı.

Birinci cezveden patatesi çıkardı ve bir tabağa koydu.ikincisinden

yumurtayı çıkardı, onu da bir tabağa koydu.Daha sonra son cezvedeki

kahveyi bir fincana boşalttı.

Kızına dönerek sordu:

- Ne görüyorsun ?

- Patates, yumurta ve kahve !! diye alaylı bir cevap verdi kızı­.

Daha yakından bak bir de dedi baba, patatese dokun.Kız denileni

yaptı;ve patatesin yumuşamış olduğunu söyledi.

Ayni şekilde,yumurtayı­ da incele. Kız,kabuğunu soyduğu yumurtanın

katılaştIğını­ gördü.

Sonunda kızının kahveden bir yudum almasını söyledi. Söylenileni

yapan kızın yüzüne, kahvenin nefis tadıyla bir gülümseme yayıldı.

Ama yinede bütün bunlardan bir şey anlamamıştı:

Bütün bunlar ne anlama geliyor baba ?

Babası, patatesin de, yumurtanın da, kahve çekirdeklerinin de ayni

sıkıntıyı yasadıklarını­, yani kaynar suyun içinde kaldıklarını

anlattı. Ama her biri bu sıkıntının karsısında farklı tepkiler vermişlerdi. Patates daha ince sert, güçlü ve tavizsiz görünürken,kaynar suyun içine girince yumuşamaları ve güçten düşmüştü.

Yumurta ise çok kırılgandı; dışındaki ince kabuğu içindeki sıvıyı koruyordu. Ama kaynar suda kalınca,yumurtanın içi sertleşmiş ve katılaşmıştı.

Ancak, kahve çekirdekleri bambaşkaydı. Kaynar suyun içinde kalınca,kendileri değiştiği gibi suyu da değiştirmişlerdi ve ortaya tamamen yeni bir şey çıkmıştı.

Sen hangisisin? diye sordu kızına.

Bir sıkıntı kapını çaldığında nasıl tepki vereceksin ?

Patates gibi yumuşayıp ezilecek misin? Yumurta gibi kalbini mi katılaştıracaksın? Yoksa, kahve çekirdekleri gibi, başına gelen her

olayın duygularını olgunlaştırmasına ve hayatına ayrı bir tat katmasına izin mi vereceksin?

KAHVE TADINDA BIR YASAM DILEGIYLE