|
|
Baharın,
yazın geçtiği yavaş-yavaş soğukların geldiği bir günde kırlangıç,
yalnız adamın penceresine konar ve gagasıyla tıklatır.
Adam kırlangıcı görür ve ne istediğin sorar…
Kırlangıç: "Ben sıcak ortamlarda ancak yaşayabilen bir
kuşum…havalar soğumaya başladı, havalar ısınıncaya kadar bu soğukları
senin evde seninle birlikte geçirebilir miyim… hem sende gördüğüm kadar
yalnızsın… birbirimize arkadaşlık yapar, hoşça vakit geçiririz" der…
Yalnız adam : "Hayır olmaz ben kimseyi istemiyorum" der…
Kırlangıç ; "Ama ben seni hiç üzmem, birbirimizle dayanışma ve paylaşım içerisinde çok güzel günlerimiz olur" der…
Adam : "Hayır istemiyorum" diye kestirip atar…
Kırlangıç : "Madem öyle… bende gidiyorum , hoşcakal" der ve gider…
Adamı bir süre sonra bir düşünce bir hüzün almıştır…
Yanlış yaptığını ve kırlangıca karşı duyarsız davrandığını anlamıştır
ve pişmanlık duymaya başlamıştır.
Adam kendi kendine Kırlangıçların gelecek sezonunu
bekler, geldiklerinde tekrar arkadaşlığını ve dostluğunu kabul ederim"
diye düşünmeye başlar…
Ama kırlangıç bir daha asla gelmez…
Bu durumu yörenin 'bilge' kişisine sorar…
Bilge kişi : "Bak evlat… Kırlangıçların ömrü 6 aydır… 6
ay yaşarlar ve ölürler… Sen birliktelik için farkında olmadan
kırlangıcın ölmesini beklemişsin…"der.
Demek ki; arkadaşlıkları ve dostlukları bazen ertelememek gerekiyormuş… |
Ana Sayfa
