|
|
Ölüm İnsan Rengi
Ölüm yağıyor Budapeşte’ye
güneş yoksulu toprak
suya sığınan kadınlar kıskanç yılkı atları ve adamlar
Cengiz’in parmaklarında kan mavi zaferle yangın
Kalahari'nin penceresinde boz şahin sürüsü
yırtık dudakları çalıntı büyücülerin
gür ormanların zehri akıyor Cengiz’in andına
Zincirli ama sahipli gövdeleri
karanlıktan düşen ne kadar yol varsa
ölüme koşmaya
Şimdi hayat, köpüklü naralara sığınak
büyük kılıçlar saplı Volga’ya
ay’ın kusmuğu gibi günahları
yakarışları can verişlerine ısmarlanır
Cengiz’in omzunda insan sürüleri
büyücüler şehri ateşle kutsuyor
Ne kadar yol varsa sonraya kavuşan
karanlığa giydirilmiş ve toprağa dik yarılan
cehenneme hazır duvarlara yazılı |
|