|
|
Çiftlik gübresi, yani hayvan gübresi başta olmak üzere, çeşitli organik
artıkların (bitkisel artıklar, deniz ve kara yosunları, özel olarak
yetiştirilen bazı bitkiler gibi), oksijensiz bir ortamda fermantasyona
uğratılması sonucu elde edilen yanıcı gaz karışımına, biyogaz denir.
gazı=CH4).Organik kökenli kaynaklara dayanan bu enerji üretim
yönteminde temel enerji kaynağı, organik kökenli artık ve atıklardır.
Az önce de ifade edildiği üzere bunlar, değişik amaçlarla
değerlendirilmiş olabilirler. Örneğin ot ve saman artıkları , kent
çöpleri, tarla ürün artıkları, hayvan besin artıkları, çiftlik
hayvancılığının küçük ve büyük baş hayvan dışkıları ve benzerleri
olabilecekleri gibi, bizzat bu amaçla yetiştirilen bazı bitkiler (yeşil
gübre) ve deniz yosunları (alg, diyatomit), ya da kara yosunları
(likenler) olabilirler. Bunlardan belli bir miktarı, tekniğine uygun
olarak inşa edilmiş havasız bir depoda toplanarak depolanırsa, belli
aşamalarda kimyasal tepkimelerin oluşması ve yanıcı gaz karışımının
açığa çıkması mümkün olmaktadır. Bu nedenle de, dönüştürülmüş enerji
üretmek için yararlanılan bu gibi organik kökenli maddelere, genel bir
terimle biyomas ve bunlardan elde edilen enerjiye ise, biyomas enerjisi
adı verilmektedir. Terimi oluşturan biyo canlı, mas (mass) ise kütle
veya yığın, başka bir ifade ile enerji elde edilecek tesise enerji
maddesinin yığılıp depo edilmesi gibi anlamlara gelmektedir.
Dolayısıyla da bu gibi organik kökenli artıklardan elde edilen
enerjiye, biyomas enerjisi denir.
Sözü edilen enerji kaynağı, bugüne kadar ki uygulamalardan
anlaşıldığına göre, hayli ekonomik bir kaynaktır. Örneğin, bir ton
biyamas maddesinin havasız bir ortamda fermente edilmesi sonucu, 1.2
varil petrol eşdeğeri bir enerjinin elde edilebileceği hesaplanmıştır.
Öte yandan biyomas kaynaklarından elde edilen yanıcı gaz karışımı’nın,
m3’ü başına %40 ila %70 oranında gazı, %30 ila %55 oranında
karbondioksit ve diğer oranların ise azot, hidrojen ve hidrojensülfür
gibi maddelerden oluştuğu anlaşılmıştır. |
|
Ana Sayfa
