|
|
Güçlü çeneleri, doymak bilmez iştahları ve hızları, öldürmek için yaratıldıklarını kanıtlıyor. Çölün bu saldırgan sakinlerinin avları arasında böcekler, kemirgenler, kertenkeleler, yılanlar ve hatta küçük kuşlar bile var... Kurbanlarını pelte kıvamına gelinceye dek çiğniyor, sonra da salgıladıkları bir enzim yoluyla eti sıvılaştırıp midelerine indiriyorlar.
Israil'deki çölde şafak sökerken küçük, acayip bir yaratık gözlerini üzerime dikti. Boncuk gibi gözleri, kıllı vücudu ve Temel Reis'in kaslı kollarını andıran şişkin çenesiyle –keliser– kabus gibi bir yaratıktı. Ona ihtiyatla yaklaştım; çünkü her ne kadar zehirli olmasa da, böyülerin ısırıkları insanın canını yakıyor –avlarını ise öldürebiliyor. Bu etobur canlılar böceklere, kemirgenlere, kertenkelelere, yılanlara ve küçük kuşlara saldırıyor; avlarını, vücut boylarının üçte birine ulaşabilen büyüklükteki çeneleriyle –bu boyutlardaki canlılar arasında en büyüklerden biri– yakalıyor. Çenelerini testere gibi hareket ettirerek, kurbanlarını pelte kıvamına gelinceye dek çiğniyorlar. Ardından da avlarının etini sıvılaştıran bir enzim salgılayıp, midelerine indiriyorlar.
Bu avcılar, örümcekler, akrepler, keneler ve akarları içeren Örümcekgiller sınıfının ( Arachnida ) bir üyesi. Bazı bölgelerde hızlarından dolayı rüzgâr akrepleri olarak bilinen, Kuzey Afrika ve Ortadoğu'da ise –yandan kambur bir görünüşe sahip olmalarından dolayı– deve örümcekleri olarak adlandırılan böyüler, en çok 55 gram ağırlığında oluyor, bacaklar dahil uzunlukları ise 13 santimi geçebiliyor. 1100 türün çoğu gececil. Karanlıkta, kumun üzerinde aşırı hız yapan arazi araçları gibi oradan oraya koşuştururken, sanki korku nedir bilmiyorlar. |
|
Ana Sayfa
