|
|
 Gidişlere duyulan kan kusmalar deği miydi? Hayatımı alabora eden...
Ağlayan gözlerimden akan damlaların, bu şehirdeki yağmurlara
çağrısını duyurmasıydı...
Yalnızlığım kadar ürkekliğimde üşüdüm ben..Sahipsiz gecelerin, yürek
yangınlarında belki belki diyerek iç yanmalarıma esir oldum.
Yaşadığım sürece sol tarafımdan yere düşen anahtarları arıyorum.
Kilidi bozuk olsa da yüreğimi açıp içine girecek, bir sefilin beklentisi ile...
Yorgun düşmüş sözlerimin bir parçasını, çürüyen ömrümün bir kenarına
yamalayıp, sahipsiz durakların izini sürüyorum! Gelmeyeceğini bildiğim
sefillerin arzusu ile...
|
|
Ana Sayfa
