|
|
Her gece birbirinin aynısıdır fotokopi gibi tıp tıp.Gündüz farklı mı sanki.O da öyle...Niye olmasın ki...Ne sevda var gönlünde..Ne yeşil gözler hayalinde..Ne her çalan telefon için acaba omu diye yerinden sıçrayışlar..Ne baharın gelip geçişi...Ne en üst dereceyle alınan diplomalar...Ne o sana gizli hayranlık besleyen gözünün görmediği o güzelim kızlar... Hiç biri...Hiç biri... sana hayat vermiyor.İçinde ki sıkıntıyı atmıyor.Yaşamı tek renk görmeni önlemiyor.Yemeden içmeden kesilmene engel olmuyor.Kaybolmak istiyorsun kalabalıklarda.Büyük çarşılarda yok olmak istiyorsun...Boğuluyorsun..En güzel lokantalarda en şık kadınlarla yemek yiyorsun ı..ı..ıh..Banamısın demiyor sıkıntın dağılmıyor bir türlü.Bir gözün toprağa bakıyor bir gözün acılarla yüklenmiş maziye.. Ölmek mi istiyorsun..Ne alaka...Yaşamak mı istiyorsun...Bilkmiyorsun ki bu sorunun cevabını.... Sonra bir gün hiç ummadığın bir yerde,ummadığın bir zamanda ve ummadığın bir mekanda ona rastlıyorsun..Tam hayal ettiği gibi..Yeşil gözlü bir Tatar güzeli yani soyu Tatar..Soyunun ne önemi var..Gözlerin gözlerle buluşuyor ve salaklaşıyorsun..Sonra ilk aşkın bildiğin yada öyle olmasını hayal ettiğin güzelliklerini yaşıyorsun bir bir... Ve sonra yeniden doğduğunu,büyüdüğünü anlıyorsun elleri ellerindeyken.Öyle güzel bakıyor ki..Sanki Tanrı dualarını duymuş.Nasıl istediyesen tanrıdan öyle bakıyor..Sevecen,dingin,huzur verici.Anlıyorsun ki hayat varmış aslında.Hayat sadece siyah ve beyaz değilmiş.Doğduğuna küfreden dudakların yaşadığına dua ediyor binlerce kez..Onu tanıdığın için..Onun sesini duymadan gitmeyi sana yazmadığı için... Ellerini tutuyorsun sevdiğin kızın..Ve yürüyorsun hiç bitmesini istemediğin yoldan.. Ve onun kulaklarına şu kelimeleri fısıldıyorsun en coşkulu sesinle "Sevmek yaşamaktır aslında....."
|