Sen kaç istediğin kadar.Sınırlar koy,duvarlar ör.En kuytu köşelere saklan.Kapat gözlerini,bakma hiçbir yere.Şiddetle karşı koy sana uzatılan ele.Kazanamazsın bu savaşı.Aşk gelmişse bir kez,ele geçirecektir seni...
Aşkı anlatabilmek kolay değil,farkındayım.Anlayabilmek daha da zor.Ama aşk diye bir şey var.Önce bunu kabullenmelisin."Ben aşka inanmıyorum" demek seni haklı çıkarmaz.senin inanmaman,aşkın varolduğu gerçeğinin üzerini kapatamaz.hem inanmasan nolcak ki?üzerine bunca şey yazılmış olan ve yazılmaya devam eden,buna rağmen hala tam olarak açıklanamayan,yaşanmış ve yaşanacak bu en güzel duygunun senin inanmana ihtiyacı mı var sanıyosun?Aşk bir din,bir tanrı değil ki,inanıp inanma özğürlüğün bulunsun...Aşk duygular bütünü.Sen o duyguları yok sayamazsın.
Televolelerde,barlarda,otellerde,motellerde yaşanan şeylerden söz etmiyorum.Aşk bir ustalıktır.Ustalığın ortaya koyduğu müthiç bir eserdir.Her eser gibi ona da emek vereceksin, o eseri meydana getirebilmek için yetenegin olacak.Haritan,pusulan olmadan düşüneceksin aşkın yollarına.Kaybolmayı,çile çekmeyi,acıyı göze alacaksın ve bunları bile bile o yolculuga çıkacaksın.Şiddetini,süresini hesaplayamazsın aşkın.O bilinmezlik çekecek zaten seni.Keşfe çıkacaksın,kaşif olacaksın.başarma hırsı olacak içinde.Çünkü aşk da bir "iş"tir,"eylem"dir.Üzerine düşeceksin,çalışacaksın,didineceksin,sabredeceksin ,tartışacaksın...Bütün bunların sonucunda da başarmanın o müthiç hazzını yaşayacaksın
.
İnsan aşksız olabilir mi? İnsan aşk yaşamadan kendisi olabilir mi? Aşkta insanı insan kılan tüm öğeler çalışır.Bedeni,duyguları,düşünceleri,çevresiyle baglantıları... Aşk insan olma olanagıdır.Başarılır yada başarılamaz;ama ,bir hamledir.Aşk seni insan olmaya çagırır.Ama,pişmanlık yakışmaz aşka."Neden yaptım?"sorularını,"Keşke.."ile başlayan cümlelerş aşk asla kabul etmez.O zaman aşk değildir yaşadığın.O zaman ,onun adını da sen koy...Bir maceraya çırılçıplak,savunmasız atılmaktır aşk.Tedirğin,mahcup,şefkatli.. Bazen de acımasız,öfkeli,şiddetli.. Bütün bu duyguları aynı anda yaşayabilirsin.En küçük bir binayı bile yaparken yıkılma ihtimali herzaman vardır.Ama sırf bu ihtimal yüzünden yapılmayacak mı binalar? Yıkılmaktan,kırılmaktan,burulmaktan korkmamak gerek.Üstelik,"önce onun yüreğini göreyim,beni sevdiğine inanırsam ben de severim"de diyemezsin.Bu hesaptır ve aşkın hesaba tahammülü yoktur.
Bütün bunlarından kaçmaya kalkman hiçbir şeyi değiştirmez.Aşk seni kovalamaz zaten.Sen de kimsenin üstüne giderek kendine aşık edemezsin.Öyleyse,bu anlamsız,bu beyhude çekişmeye bir son vermelisin."Ben bunca zaman aşık olmadım,bundan sonra da olmam"demek kurtarmaz seni.Hep zamansız gelir aşk.Seni nerede bulacagı belli olmaz.Aşk,dizginlenemez,azgın tutkulardan ibaret değildir.Çılgınlıgı barındırır;ama sadece"çılgınlık"sözcüğüyle açıklanamaz.Aşk gelip kapına dayandığı zaman "Çılgınlık bu!" ifadesini kullanma özğürlüğün var tabii.Sırf bu yüzden itmeye kalkabilirsin aşkı;ama,bir süre sonra o çılgınlığın ne oldugunu merak edeceksin.Çünkü insansın.Çünkü aşktan kaçamazsın.Çünkü aşk yakalar seni...