|
|
Boş hayallerimle yaşattım seni…Sen hiç benim olmamışken ‘’benimsin’’dedim hep…Seni senle yaşamak yerine hayallerimi tercih ettim…Belki orda gerceklerden uzak yerlerde daha mutlu oluruz diye düşündüm…Kendi adıma ‘’mutluydum’’…Bi süre böyle devam etti…Birbirimizden uzak hayallerimizde mutluyduk, mutluydum…Belki daha bi özel kılıyordu elini tutmanın arzusu sana karşı duyduğum o garip duyguları…Ulaşma arzusu yakıyordu yüreğimi, ama sana ulaşsammm benim olsan tam anlamıyla…Biticek gibiydi…Korktum senin olmaya bitmesin istedim hep ’’benim’’kal istedim…Nasıl bir ‘’benim’’se artık…Belki başka şehirlerde oluşumuz, kavuşamaz oluşumuzdu özel kılan bu aşkı…Belki sadece birbirmizi kandırışımız ‘’seviyorum’’sözlerimizle… Yalan olan her şeyi gerçek bilmek istedin…Nasıl ‘’olur’’derdim…Yalan oldugunu bildiğim şeyleri senin için doğru kabul etmek…Ettim ama ‘’evet’’ dedim…’’bunlar doğru…Biz dogruyuz, gerçeğiz…’’ Çok sonra fark ettim…Sen gercek beni de kendin gibi ‘’yalan’’ yapmıştın siyaha bürümüştün…Nasıl zordu yağmurun gelip, siyah boyalarımı akıtacağı günü beklemek bir bilsen…Nasıl zordu o siyah renkle dolaşmak insanların içinde…İnsanların içinde dolaşan o ‘’ben’’in senin eserin oldugunu bilmek ne acı vermişti bana…Sen bunlardan habersiz yeni aşklar peşindeydin…Yeni siyah boyalarınla, yeni birini boyamak yağmura mahkum bırakmak için…Ama geliyor yağmurlar dert etme…Sabır gerekiyor sadece…Akıtıyor sonra o siyahını…Canım yanıyor…Düşen her damla düştüğü yeri temizliyor,acıtıyor…Bilemezsin…Bilmeni bekleyemem de zaten…Sen sadece yıkıp gitmeyi, yagmura mahkum bırakmayı bilirsin…Öğretir birgün birileri sana da o zaman sende beklersin yağmurları…Sen sabırsızsın cok sürmez atarsın kendini birinin uçurumuna… |
Ana Sayfa
