Sorma!
Bu kaçıncı yokoluşum bende bilmiyorum..
Bu kaçıncı sebepsiz kelimelerin boğazımda düğümlenişi ve iç yağmurlarımın gözlerimde tıkanması..
Beynimin kaçıncı alevlenmesi..

Sessiz ol! ezberledim tüm sözcüklerini.. Onlar duymak istediklerim değil.. Doğru olabilirler ama bunları duymaya ihtiyacım olduğunu sanmıyorum..
Lanet olası gerçekleri bende biliyorum ama gel gör ki hislerime gem vuramıyorum..

Gülme!
El gibi göz süzme dönerken..
Bir meçhulun ordasındayım, etraf kalabalık ama sahipsiz bir ruh gibiyim..

Beni azad et!
Düşüncelerinin hapsindeyim..

Şimdi bir garip düş bahçesindeyim, hangi düşe elimi uzatsam başkasına ait..
Adımı geçmiş kaldırımlarda unutmuşum.. ayağıma takılan bir çakıl taşında
hayat bulmuşum..

Sorma!
Gözlerin buz gibi eser gözlerime.. cevapları yok bakışlarının, bakışlarım
sualsiz kalsın bırak..

ve es geç Beni..